öbür kelimesinden yontularak türetilmiş sıfat ön eki; ardına eklendiği duygunun daima hisseden özneye ait olduğunu, kaynak öznenin içinde bulunduğu durumdan ne hissettiğine bakılmaksızın, yalnızca onun hâlinden, eyleminden ya da vaziyetinden kaynaklandığını bildirir. öbutanç, öbhaz, öbnefret)